Hier was nu eens echt niks te zien!
Nu goed, wandelen kunnen we gelukkig overal dus hebben we (samen met de hondjes natuurlijk) de omgeving wat verkend.
Zaterdag zijn we dan naar Storjola gegaan. Het wordt stilaan een vaste gewoonte om hier een stevige wandeling te maken. Het is hier dan ook zo mooi en we deden hier al leuke "heemkundige vondsten" (zie vorige blogs)!
Normaalgezien wilden we eens een andere route bewandelen, maar de paden waren allemaal zodanig dichtgegroeid, dat er van wandelpaden geen sprake meer was...Dan maar dezelfde route!
Na een 8-tal kilometers kwamen we aan bij het "dorpje". Eerdere jaren was hier nooit iemand, maar nu zagen we al onmiddellijk dat dit wel bewoond is. Er kwam rook uit de schouw, alle deuren stonden open, en het gras was gemaaid. We kwamen de man op de heenweg ook tegen in zijn auto, dus we hadden al zo'n vaag vermoeden.
Niet erg, op de dorpel van het huisje hebben we dan onze broodjes opgegeten en dan de terugweg aangevat.
Het is ons heel de reis al opgevallen dat de natuur er zo anders uitziet nu er zoveel regen gevallen is. Er staan veel meer bloemen, en ook andere bloemen die we anders nooit zagen. Wel eens leuk, maar volgend jaar mag het voor ons terug warm en droog zijn!
Na deze pittige 16km hebben we onszelf dan nog getrakteerd op een overheerlijke Västerbottenschnitzel bij Ankis Bar (Dorotea)...En of dat smaakte!
Gisteren hebben we onze was gedaan, het zonnetje scheen (wel nog erg koud) maar tegen het einde van de dag toch weer regen! Grrrr!
Vandaag rijden we verder naar onze volgende halte, Furudal in Dalarna (in de wijde omgeving van Mora). Nog een heel tripje voor de boeg dus!
Tot de volgende!
